vrijdag, juli 08, 2005

Coldplay - Gelredome

"Kleine bandjes worden groot"

Band: Coldplay
Datum: 7 juli 2005
Locatie: Gelredome
Tijd: 21.05 - 22.25 uur


Setlist:
Square one
Politik
Yellow
God put a smile upon my face
Speed of sound
Low
Warning Sign
Everything´s not lost
White shadows
The Scientist
Till Kingdom come
Don´t Panic
Clocks
Talk
----
Swallowed by the sea
In My Place
Fix You

Een mooie zaterdag in maart.
Al ver voor het concert (op de dag van de voorverkoop) kreeg ik meteen een fikse tegenslag te verwerken. Waar ik ruim op tijd was voor staanplaatsen kwam ik slechts weg met zitplaatsen rang 3, waarom? Nou, de pc van het postkantoor kon niet inschakelen in het systeem van ticketservice. Na minutenlang getreuzel werd er dan maar telefonisch besteld door de medewerkers met vele geirriteerde mensen tot gevolg. Uiteindelijk ondanks de zitplaatsen toch besloten om te gaan, 7 juli zou blijken of deze beslissing een juiste was.

Donderdag 7 juli 2005
De dag begon een stuk minder aangenaam dan gehoopt. Waar je normaal uitkijkt naar zo een groot concert waren m'n gedachten nu in London. Al Quaida bleek opnieuw toegeslagen te hebben. Richting de middag kwam de zin toch opzetten en rond 5 uur vertrokken Ben en ik dan ook richting Arnhem. Helaas konden we niet eerder vanwege Bens werk. Onderweg hadden we een gezellige rit die veelal gepaard ging met files.

Uiteindelijk rond half 8 in Arnhem geparkeerd en via een pendelbus naar het Gelredome gebracht. Daar konden we nog net het prachtige Bitter Sweet Symphony van Richard Ashcroft meepakken. Hij bleek (zo hoorde ik later) een indrukwekkende voorprogramma gegeven te hebben.

Even over 21.00 uur gingen de lichten uit en luttele minuten later werden de zweverige introtonen ingezet. Toen het doek uiteindelijk openging verscheen een klok die aftelde tot de definitieve opening van het concert in de vorm van Square One. Coldplay beschikt na drie albums inmiddels over een dijk van een opening, want na Square One kwamen Politik (hoe treffend op zo'n dag) en Yellow voorbij.
Na deze drie nummers deed Chris Martin zijn zegje waarbij hij de nodige aandacht schonk aan de gebeurtenissen en aan het publiek vroeg om er een positieve liefdevolle avond van te maken. Daarnaast droeg hij het concert op aan de slachtoffers en inwoners van London.
God put a smile upon my face, Speed of Sound en Low waren de volgende nummers. Waar Speed of Sound totaal niet uit de verf kwam bleef Low juist verrassend goed overeind.



Hierna volgde het liefdesnummer (gezien de reacties van alle stelletjes op de tribune) Warning Sign en de meezinger Everything is not lost. White Shadows vond ik net als Speed of Sound niet heel lekker uit de verf komen, dit nummer moet er bij de band blijkbaar nog een beetje ingroeien. The Scientist blijft een klassieker, misschien wel het mooiste Coldplaynummer, dat nummer blijft voor kippenvel zorgen.
Na The Scientist werd er een band ingestart van de omgekeerde versie van dit nummer, ondertussen werd het podium aangepast.

Deze aanpassing bleek nodig voor een accoustisch deel, waarin de nummers Till kingdome come en mijn favouriet Don't Panic werden gespeeld. Hierna werd opnieuw het podium aangepakt voor blijkbaar de laatste nummers, Clocks en Talk. Het was leuk te horen dat Clocks (een nummer dat ik al tijden zat ben) nieuw leven is ingeblazen door het wat feller te spelen. Ook is het einde een stuk frisser door te blijven versnellen. Talk staat pas enkele concerten op de setlist en het kwam ook nog wat onwennig over. Toch was het een heerlijke "afsluiter" en dan vooral door het gitaarspel van Johnny Buckland.

Na de nodige applausjes kwam de band voor de laatste drie nummers terug. Swallowed in the Sea was de eerste toegift. Het nummer werd bijgestaan door prachtige animaties (die tijdens het gehele concert samen met de lichtshow toch al supermooi waren) warin verschillende lyrics en de setlist werden geprojecteerd. In my place werd weer als van ouds meegezongen. Een van de absolute hoogtepunten was toch wel de afsluiter Fix You, prachtig gevoelig gespeeld en gezongen eindigend in een grote climax met een prachtige lichtshow en vuurwerk. Menig traantje zal gevallen zijn tijdens dit nummer.

Na een uurtje wachten voor de pendelbussen zijn we uiteindelijk bij de auto aangekomen en naar huis gereden. Rond 02.00 uur was ik thuis, nog nagenietend van een prachtig concert. Het was zeker niet het beste Coldplay optreden maar zeker weer een hele goede. Ook vond ik anderhalf uur wat aan de korte kant voor een stadionconcert, ik had graag nog een viertal extra nummers gehoord (What if, Trouble, X & Y, Twisted Logic) Maar goed, volgende keer ben ik er weer bij en dan sta ik vooraan.

Hoogtepunten: Politik, Don't Panic, Fix You en natuurlijk de lichtshow / projecties.
Minpunten: de duur van het concert, de catering van het Gelredome en de infrastructuur van het stadion.

7 Comments:

At zaterdag, juli 09, 2005 1:14:00 p.m., Anonymous Wormpaul said...

Tering,

Als ze niet eens TROUBLE spelen dan hoeft het van mij al niet..

Hoe kunnen ze z`n klassieker overslaan,mooier dan dat zullen ze nooit meer gaan maken

 
At zondag, juli 10, 2005 4:26:00 a.m., Blogger hENK said...

Ga volgende keer naar Richard Ashcroft in Paradiso, hij is het 5x meer waard dan die Golddiggers van Coldplay..

Coldplay is gedateerd, terend op het succes van weleer, in het bezit van een slechte plaat. Coldplay was groot in 2000 daarna een gimmick.

Maar goed mischien is dat wel de reden waarom ik ze tegenwoordig niet meer wil zien.

Het is wel wat subjectivistisch..

Ook ben ik dronken momenteel.

 
At zondag, juli 10, 2005 11:38:00 a.m., Blogger Maarten said...

Richard Ashcroft staat zeker nog op m'n programma, het is er alleen tot nu toe nog niet van gekomen.

Ook ik ging van tevoren met lichte twijfel naar Arnhem maar ze hebben me toch weer kunnen overtuigen.

 
At zondag, juli 10, 2005 2:24:00 p.m., Blogger hENK said...

Ik kan me goed voorstellen dat iedereen wel weer genoten heeft. Zulke concerten doen het altijd wel goed.

Nog een beetje naar huis kunnen raken of zoals veel mensen gestrand?

 
At zondag, juli 10, 2005 2:27:00 p.m., Blogger Maarten said...

Mwah, voor we in de pendelbus stonden waren we inderdaad een uurtje verder.

De auto stond op een weg nabij het openlucht museum, dus aan de andere kant van de weg. Onderweg geen file meer gehad en waren we rond 2 uur weer thuis.

 
At maandag, juli 18, 2005 9:11:00 a.m., Anonymous Floortje said...

Leuke recensie/blog!

Ik heb helaas het voorprogramma gemist (was ruim 3 uur onderweg!), maar gelukkig op tijd voor Coldplay!

En dat gedoe bij de pendelbussen na afloop... Ik heb heel asociaal voorgedrongen, veel boze mensen op m'n dak gehad, maarja. Ik was zo uitgeput!

Het concert heeft veel indruk op me gemaakt, zullen we zo maar zeggen. :-)

xxxjes

 
At maandag, juli 25, 2005 11:36:00 p.m., Blogger Maarten said...

Hey Floortje,

Leuk te lezen dat het concert indruk heeft gemaakt.
En die bussen waren inderdaad bizar slecht geregeld.

Maar ja, hopelijk hebben ze er wat van geleerd. ;-)

 

Een reactie plaatsen

<< Home